belkide bir tek sen okumayacaksın
bir kelime ile başlayabilecek yeni bir hayat, senden bana umudu müjdeleyecek bir tek söz ,
ama önce bilmen lazım yaşadığın gördüğün tanık olduğun bir çok olaydan birçok duygudan daha gerçekçi olması muhtemel
yüreğimden gelen aklında yada yüreğinde küçük te olsa bir soru işareti bırakabilecek bir kaç sözcük
anlamını yitirir diye kendime bile hissettirmeden söyleyebildiğim cümleler duyacaksın
aslında hiç korkmadan yaşanabilir yada karşıma her gelişinde dokunuşum olabilirdin
bir özlem olarak kalmanı istemiyorum gitmeni asla , ne var ki ben sana benim için özel seninse belkide benden duymak istemeyeceğin bir sevdanın
ellerinde hapsolmuş durumdayım
sana bunları yazmak değilde gözlerinin içine bakabaka söylemek isterdim ama ne mümkün
seni her görüşümde gülerdin içim isınırdı sen bilmezdin üzülürsen yüreğim kan ağlardı
şu an bile sesin var kulaklarım da gidişini seyredemem başkasının oluşunuda ,kahreden düşüncesi bile içimi yakıyor
belki basit gelecek üç kelime ile sevdayı anlatmak sana
ama ben sevdamı ne basit nede dile kolay yaşayamam
resimlerine bakmak bile beni mutlu ediyor biliyor musun
en büyük korkum sana bunları anlatamamamın gerçek sebebi seni üzebilecek olmak
ben sana kıyamazken bakmaya bile söylediklerimle seni üzebilecek olma düşüncesi dilime kilit vuran
gerçek sevgi nedir diye düşünürüm hep sevdiğini mutlu görebilmek midir bir başkası ile olsa bile
mutlu olduğunu bilmek yetecek mi diye düşündüm delirecek oldum
işte bütün dünyam tek derdim bu seni sevip te gidecek olma ihtimalin beni kahreden
ben seni şarkıların dilinde dinlerim kulaklarımda çınlarsın hep
hala mı aynı şarkı diyeceeksin biliyorum
ben o şarkıyı seninle dinlediğim için seviyorum her dinlediğimde yanında oluyorum
yanındayken susmak ne kadar zor bilemezsin kendimi tutamayıp artık yeter seviyorum seni dememek için uğraşmak ne kadar zor
artık yüreğimde de tutamıyorum seni hayatımın tamamına yansıtıyorum
uyanışımda sen günüm de sen ve gecemde
sağa dönsem sen çıkacaksın sanki sola dönsem ordasın
belki bu yazdıklarımı da okutmayacağım sana belki hiç bilmeyeceksin
küçük bir ışık olup ta gün geçtikçe yüreğimden taşıp hayatımı aydınlattığını
seni düşünmek güzel düşündükçe hayatıma renk vermen güzel seni bende özel yapan şey bu işte
sen sen diye bittim tükendim artık son nokta buydu sensizliğin yada seninle varolacak olmanın sınır noktası bu
belki bir daha hiç görmek istemeyeceksin beni belkide istediğin kadar seninle olacağım
ama bileceksin en azından bu yürekte ne kadar önemli olduğunu
seni seviyorum diyerek sana kendimi anlatamam asıl kelimeler bunlar değil
sen varoluşum oldum yeniden hayata bi gayret son bir umut oldun
sen bende busun işte vazgeçemeyeceğim incitemeyeceğim hayatımın anlamı neşeşi tek sebebimsin
sen bu küçücük yürekte bir varoluş hikayesisin
benim varoluşum...
ama önce bilmen lazım yaşadığın gördüğün tanık olduğun bir çok olaydan birçok duygudan daha gerçekçi olması muhtemel
yüreğimden gelen aklında yada yüreğinde küçük te olsa bir soru işareti bırakabilecek bir kaç sözcük
anlamını yitirir diye kendime bile hissettirmeden söyleyebildiğim cümleler duyacaksın
aslında hiç korkmadan yaşanabilir yada karşıma her gelişinde dokunuşum olabilirdin
bir özlem olarak kalmanı istemiyorum gitmeni asla , ne var ki ben sana benim için özel seninse belkide benden duymak istemeyeceğin bir sevdanın
ellerinde hapsolmuş durumdayım
sana bunları yazmak değilde gözlerinin içine bakabaka söylemek isterdim ama ne mümkün
seni her görüşümde gülerdin içim isınırdı sen bilmezdin üzülürsen yüreğim kan ağlardı
şu an bile sesin var kulaklarım da gidişini seyredemem başkasının oluşunuda ,kahreden düşüncesi bile içimi yakıyor
belki basit gelecek üç kelime ile sevdayı anlatmak sana
ama ben sevdamı ne basit nede dile kolay yaşayamam
resimlerine bakmak bile beni mutlu ediyor biliyor musun
en büyük korkum sana bunları anlatamamamın gerçek sebebi seni üzebilecek olmak
ben sana kıyamazken bakmaya bile söylediklerimle seni üzebilecek olma düşüncesi dilime kilit vuran
gerçek sevgi nedir diye düşünürüm hep sevdiğini mutlu görebilmek midir bir başkası ile olsa bile
mutlu olduğunu bilmek yetecek mi diye düşündüm delirecek oldum
işte bütün dünyam tek derdim bu seni sevip te gidecek olma ihtimalin beni kahreden
ben seni şarkıların dilinde dinlerim kulaklarımda çınlarsın hep
hala mı aynı şarkı diyeceeksin biliyorum
ben o şarkıyı seninle dinlediğim için seviyorum her dinlediğimde yanında oluyorum
yanındayken susmak ne kadar zor bilemezsin kendimi tutamayıp artık yeter seviyorum seni dememek için uğraşmak ne kadar zor
artık yüreğimde de tutamıyorum seni hayatımın tamamına yansıtıyorum
uyanışımda sen günüm de sen ve gecemde
sağa dönsem sen çıkacaksın sanki sola dönsem ordasın
belki bu yazdıklarımı da okutmayacağım sana belki hiç bilmeyeceksin
küçük bir ışık olup ta gün geçtikçe yüreğimden taşıp hayatımı aydınlattığını
seni düşünmek güzel düşündükçe hayatıma renk vermen güzel seni bende özel yapan şey bu işte
sen sen diye bittim tükendim artık son nokta buydu sensizliğin yada seninle varolacak olmanın sınır noktası bu
belki bir daha hiç görmek istemeyeceksin beni belkide istediğin kadar seninle olacağım
ama bileceksin en azından bu yürekte ne kadar önemli olduğunu
seni seviyorum diyerek sana kendimi anlatamam asıl kelimeler bunlar değil
sen varoluşum oldum yeniden hayata bi gayret son bir umut oldun
sen bende busun işte vazgeçemeyeceğim incitemeyeceğim hayatımın anlamı neşeşi tek sebebimsin
sen bu küçücük yürekte bir varoluş hikayesisin
benim varoluşum...
